Dopingproblematiek

Topsporter: rechteloos staatsburger?
 

In 1997 werd geletruidrager Rasmussen uit de Tour de France genomen door Rabobank, onder grote druk van de tourdirectie. Dat vormde voor mij de directe aanleiding om mij actief in te zetten op het onderwerp 'doping'.
De reden daarvoor is dat topsporters dezelfde behandeling zouden mogen verwachten als elke andere staatsburger, in het geval van verdenking van een misdrijf.
Ook zijn ze werknemers in de bedrijfstak 'sport' en dus gelijkwaardig aan werknemers in andere sectoren in de samenleving. De grote sportorganisaties zouden het liefste zien dat sporters worden uitgesloten van de bescherming die ze kunnen krijgen vanuit het arbeidsrecht en het strafrecht.

Ik zet me in voor een volwaardige medezeggenschap van topsporters over de omstandigheden waaronder ze hun sport beoefenen. (Dat is ook de reden dat ik bestuurslid ben van ProProf, vakbond voor profvoetballers.)

 

Ook voor topsporters geldt dat ze zich laten vertegenwoordigen door hun vakbonden. De vakbonden van sporters worden echter tot op heden grotendeels genegeerd door de grote sportorganisaties. Het IOC spant daarin de kroon. 

Manifest: 'Stop de dopinginquistie'

Vanaf juli heb ik het initiatief genomen voor de oprichting van een platform, met als doel het uitbrengen van een manifest dat een aanklacht inhield tegen de behandeling van 'dopingzondaars'.
Het manifest werd o.a. afgedrukt in The International Sports Law Journal (2007/3-4).
Voor de tekst: klik hier.)

Presentatie Int. Congres 'Play the Game'
Naar aanleiding daarvan werd ik uitgenodigd om een presentatie te geven op een internationaal congres in Reykjavik, oktober 2007.
De voorzitter van de UCI, de internationale wieler unie, Pat Mcquaid, behoorde tot de toehoorders.